Dola herët, pa lindur mirë dielli. Në sqetull mbaja dosjen që më dha shoku Latif. Kishte kapak kaf dhe erë letre të rëndë, si sekretet që rrinë mbyllur prej vitesh.
Kisha veshur fundin me kuadrata dhe një bluzë të bardhë të hekurosur. Frynte një fllad i lehtë , zogjtë cicëronin si për të më uruar sukses. Hyra te Kafe Flora dhe u ula në një tavolinë në cep. Porosita një kafe turke, me shumë sheqer. Pas pak, hyri Latifi, i veshur me pantallona teritali dhe xhaketë të hollë gri.
— Mirëmëngjes, shoqja Drita. E ke lexuar “Dizenjatoren”? — më tha.
U shtanga. Kuptova që bëhej fjalë për dosjen.
— Po, e kam lexuar me kujdes. Për Atdheun jap edhe jetën. — i thashë.
Latifi u afrua dhe uli zërin:
— Në Korçë kemi disa kuadro partie e punonjës të brendshëm të dyshuar për lidhje me armikun. Partia ka vendosur të jesh ti që do i vëzhgosh. Do fillosh si Drejtoreshë e gjimnazit të qytetit. Në mbrëmje, takohehemi tek Hotel Dajti, do flasim për hollësitë.
Doli me mua deri te banesa, me Aro-n e tij që ecte butë si dyshek pambuku. Unë mendoja për Korçën, gjimnazin dhe misionin tim të ri.
⸻
MbrëmjaBëra një dush 
(e mori vesh gjithë lagja nga era e vajgurit) dhe vesha fustanin me pala . Poshtë pallatit më priste shoferi i Latifit.
(e mori vesh gjithë lagja nga era e vajgurit) dhe vesha fustanin me pala . Poshtë pallatit më priste shoferi i Latifit.— Jam shoferi i shokut Latif, — më tha buzagaz.
Tek Hotel Dajti, Latifi më priti në një tavolinë rrëzë murit.
— Drita, pas prezantimit në gjimnaz, do afrohesh me Jovanin, të birin e Sofikës. Do zbulojmë çdo lidhje me armiqtë.
— Rroftë Shqipëria! — i thashë.
Porositëm nga një konjak “Skënderbeu” dhe ramë dakord. Dosja në sqetull, mendja në Korçë.Vijon…
