Vajta në dasmën e ish-it pa ftesë… por me një fustan që s’e harron as menuja.
Më panë të gjithë. Nusja uli sytë, ish vjehrra ngriti vetullën, dhe ai mysybeti, dhëndri… qull në djersë.
Nuk kam nevojë për buzëqeshje false, kam buzëqeshjen time që thotë: “Unë kam qenë këtu para jush, moj zemër. S’të thonë kot ‘ishja është gjithmonë hije me fustan të hapur’.”
Kërcyen gjithë natën Pogonishten, por kur kalova unë në sallë, ra një heshtje… si ajo para puthjes së ndaluar.
Më kërkuan të mos e shkatërroja dasmën! E dashur, nuk jam këtu për të shkatërruar.
Jam këtu për të kujtuar që disa femra janë dasma vetë, edhe kur s’ka bandë muzikore.
